8 mei 2008 

Het staat dit weekend in alle kranten: George W. Bush gaat 500 miljoen euro besteden aan voedselhulp in Afrika.  Hij wil dat de Verenigde Staten de leiding nemen in het gevecht tegen de honger.  De secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-Moon lanceerde immers een noodoproep omwille van de stijging wereldwijd van de voedselprijzen.  100 miljoen mensen dreigen terecht te komen in hongersnood.

500 miljoen euro?  Dat is een pak geld, hoor ik denken.  Enkele cijfers ter vergelijking: de Vlaamse overheid geeft jaarlijks in totaal 22 miljard euro uit, voor de bouw van energievriendelijke scholen de komende jaren trekt de overheid 1 miljard euro uit, Binnenlandse Zaken in België heeft jaarlijks 530 miljoen euro voor personeel en werking, het Fonds voor Beroepsziekten keert jaarlijks zo'n 315 miljoen euro uit aan Belgen met een beroepsziekte.

500 miljoen is een mooie som, als die het begin zou zijn van een nieuw internationaal beleid van de Verenigde Staten.  Maar als de wereldorde blijft zoals ze is, is 500 miljoen euro slechts een snel verdwenen druppel op een hete plaat.